AD(H)D bij kinderen
ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel een aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit. Het is een aangeboren neurobiologische ontwikkelingsstoornis die zich meestal al op jonge leeftijd manifesteert. ADHD heeft invloed op het gedrag, het denken en het leren van een kind. Elk kind met ADHD is anders: sommigen zijn vooral snel afgeleid en dromerig (ADD), anderen zijn druk en impulsief, of hebben een combinatie van beide kenmerken.
ADHD is geen gevolg van een slechte opvoeding. Het is een combinatie van erfelijke en biologische factoren. Wel kan een aangepaste omgeving het verschil maken in hoe een kind met ADHD zich ontwikkelt.
ADHD is een gedragsstoornis die wordt gekenmerkt door drie kernsymptomen:
/ Concentratietekort: Moeite met het vasthouden van de aandacht.
/ Impulsiviteit: Handelen zonder eerst na te denken over de gevolgen.
/ Hyperactiviteit: Fysieke onrust of overactief gedrag.
Hoewel deze verschijnselen bij veel kinderen voorkomen als normaal onderdeel van het opgroeien, zijn ze bij ADHD zo hardnekkig en sterk aanwezig dat de gezonde ontwikkeling van het kind in gevaar kan komen.
De drie subtypen
Type 1: ADD (Aandachtstekortstoornis)
Bij dit type is er enkel sprake van aandachtsproblemen, zonder hyperactiviteit of impulsiviteit. ADD wordt bij kinderen vaak minder snel herkend omdat zij minder storend gedrag vertonen. Deze kinderen vallen op door dromerigheid en een apathische houding. Ze hebben meer dan gemiddeld moeite om aan een taak te beginnen en vergeten snel zaken. Dit leidt er vaak toe dat zij onder hun niveau presteren op school, wat het zelfvertrouwen negatief kan beïnvloeden.
Type 2: Impulsiviteit en hyperactiviteit
Dit type komt vooral voor bij kinderen jonger dan 7 jaar. Er zijn (nog) geen duidelijke aandachtsproblemen. Het wordt vaak gezien als een voorloper van het gecombineerde type.
Type 3: Het gecombineerde type
Dit is de meest voorkomende vorm. Hierbij heeft het kind last van zowel impulsiviteit en hyperactiviteit als aandachtsproblemen.
Kenmerken en verloop
De symptomen starten op jonge leeftijd en zijn zichtbaar in meerdere situaties, zoals thuis en in de klas. Hierdoor wordt het dagelijks functioneren van het kind belemmerd. Jongens krijgen drie tot viermaal vaker de diagnose dan meisjes. Dit komt mede doordat meisjes vaker ‘internaliserend’ gedrag vertonen (zoals dromerigheid of somberheid), terwijl jongens vaker ‘externaliserend’ gedrag vertonen (zoals druk gedrag of agressie), waardoor zij sneller opvallen.
Wat zijn de oorzaken?
ADHD is geen gevolg van een falende opvoeding. Wel kunnen een onrustige omgeving of voortdurende kritiek en afkeuring de symptomen bij het kind versterken.
/ Erfelijkheid: Dit speelt een grote rol (circa 75%).
/ Biologie: In de hersenen is sprake van een onevenwicht in bepaalde boodschapperstofjes (neurotransmitters), waardoor de informatieverwerking niet optimaal verloopt.
Veelvoorkomende uitdagingen bij kinderen
Kinderen met AD(H)D kunnen tegen de volgende problemen aanlopen:
/ Snel afgeleid zijn en taken niet afmaken.
/ Vergeetachtigheid en moeite met plannen (bijv. huiswerk).
/ Slechte tijdsbeleving.
/ Uitstelgedrag.
/ Nood aan spanning en snel op zoek gaan naar nieuwe prikkels.
/ Temperamentvol gedrag en stemmingswisselingen.
/ Moeite met sociale contacten of aansluiting vinden in de groep.
/ Slaapproblemen en onzekerheid.
Daarnaast komen leerstoornissen (zoals lees- of rekenproblemen), motorische onhandigheid en taal- of spraakstoornissen vaker voor bij deze doelgroep.
Focus op kracht
Het is belangrijk om niet alleen naar de zwaktes te kijken. Elk kind met ADHD heeft ook unieke sterke kanten. Door deze te ontdekken en te benutten, kan het zelfbeeld van het kind verbeterd worden en leert het beter omgaan met de uitdagingen van de stoornis. Zo zien we dat kinderen met AD(H)D zich soms net zeer goed kunnen focussen op onderwerpen waar hun interesse geprikkeld wordt. Het zijn vaak innovatieve denkers met veel creativiteit en probleem-oplossend vermogen.
ADD Attention Deficit Disorder bij kinderen
ADD of aandachtstekortstoornis zonder hyperactiviteit, overwegend onoplettend type.
Kinderen met ADD hebben in veel mindere mate last van overbeweeglijkheid. Bij hen is dit meestal beperkt tot een bepaalde onrust. Ook zijn deze kinderen vaak wat traag en hebben startproblemen. Toch functioneren deze kinderen beneden hun niveau, doordat zij hun aandacht niet goed kunnen richten, omdat bij hen de concentratiestoornis het hoofdprobleem is. Concentratieproblemen kunnen leiden tot leerproblemen. In 60% van de gevallen heeft bijvoorbeeld een kind met ADD een specifieke lees- of rekenstoornis (Barkley, 1998; Gunning, 1998; Oudshoorn e.a., 1998; Paternotte, 1996).
Vaak zijn kinderen met ADD als baby erg rustig (te rustig) geweest en maken zij een trage indruk. Ze zitten bijvoorbeeld graag voor de tv, maar blijken bij navraag waar ze naar keken helemaal niet gevolgd te hebben.
ADD lijkt vaker bij meisjes op te treden. Dit is mogelijk het gevolg van het feit dat meisjes van nature meer internaliserend (naar binnen toe/in zichzelf gekeerd) gedrag vertonen en jongens externaliserend gedrag vertonen.
Doordat er bij kinderen met een ADD geen of nauwelijks sprake is van hyperactiviteit worden zij minder snel opgemerkt of gediagnosticeerd, terwijl er wel degelijk sprake is van een stoornis.



