AD(H)D jongeren / volwassenen
ADHD/ADD wordt beschouwd als ontwikkelingsstoornis. Dit wil zeggen een aandoening die reeds kan beginnen in de vroegste jeugd en zich in allerlei kritische fasen van het leven kan voortzetten en waarbij van een zekere cumulatie (opeenstapeling) van invloeden sprake kan zijn.
ADHD is een gedragsstoornis die wordt gekenmerkt door een concentratietekort (aandachtsstoornissen), impulsiviteit (ze handelen zonder eerst te overwegen wat de consequenties zijn) en/of hyperactiviteit (overactief).
Deze drie factoren komen bij veel kinderen voor en zijn tot op bepaalde hoogte normale verschijnselen. Bij ADHD zijn ze echter erg hardnekkig en zo sterk dat de ontwikkeling erdoor bedreigd wordt.
Als we horen of lezen over ADHD, is dat meestal met betrekking tot kinderen. Veel mensen weten echter niet dat ADHD ook bij volwassenen kan voorkomen. Sinds enkele jaren komt hierrond meer besef. Omdat ADHD vaak gepaard gaat met andere problemen kregen patiënten in de hulpverlening eerder diagnoses als angststoornis, alcoholverslaving, depressie, impulscontrole stoornis of een borderline persoonlijkheid. Omdat er echter geen diagnose ADHD werd gesteld, werden de behandelingen vaak niet juist afgestemd, wat tot weinig resultaat leidde.
We onderscheiden drie subtypen
/ Type 1 : ADD : enkel aandachtsproblemen (geen hyperactiviteit/impulsiviteit). ADD wordt niet snel herkend bij kinderen. Kinderen met ADD vertonen immers veel minder storend gedrag dan de kinderen met de andere twee vormen. Deze kinderen vallen op door dromerig, apathisch gedrag en het feit dat ze meer dan gemiddeld moeite hebben om met een taak te beginnen en hun aandacht erbij te houden. Ze vergeten ook gemakkelijk en hebben moeite om zich goed te organiseren. Kinderen met ADD presteren onder hun niveau. Dat roept problemen op bij het leren en het heeft een negatieve invloed op de ontwikkeling van hun zelfvertrouwen.
/ Type 2 : impulsiviteit en hyperactiviteit (geen aandachtsproblemen). Over dit subtype is nog weinig bekend. Het wordt vooral gezien bij kinderen jonger dan 7 jaar en zou een voorloper kunnen zijn van het gecombineerde type (type 3).
/ Type 3 : impulsiviteit, hyperactiviteit & aandachtsproblemen. Spreken we over ‘ADHD’, dan bedoelen we meestal dit type. Dit type komt het meest voor.
De symptomen starten op jonge leeftijd en komen in meerdere situaties voor (thuis, op school). De ontwikkeling of het functioneren van het kind wordt erdoor belemmerd. Bij het volwassen worden zien we vaak dat de ADHD overgaat in ADD en om die reden vaak minder snel wordt herkend.
Wat zijn de oorzaken van ADHD ?
ADHD is absoluut geen gevolg van een falende opvoeding. Een onregelmatig en onrustig, jachtig leven thuis, school of werk kan echter de symptomen wel versterken. Datzelfde geldt voor voortdurende uitingen van vijandigheid, kritiek en afkeuring naar de jongere of de volwassene.
Een eenduidige oorzaak van ADHD kan niet worden geïdentificeerd, erfelijkheid speelt hierin een rol (± 75% volgens onderzoek). Uit onderzoek blijkt dat er in de hersenen van mensen met ADHD bepaalde processen niet optimaal verlopen. Meer bepaald betreft het een onevenwicht in de aanmaak van bepaalde boodschapperstofjes (transmitters) in de hersenen.
Prevalentie (voorkomen bij de bevolking)
Hoewel ADHD vaak als een kinderdiagnose wordt gezien, laten de cijfers zien dat het een blijvende factor is in het volwassen leven. Waar de schattingen voor ADHD-kenmerken in de brede bevolking variëren van 3% tot 20%, heeft naar schatting 1% van de volwassenen een officiële diagnose.
Een opvallend verschil met de kindertijd is de man-vrouwverhouding. Terwijl de diagnose bij kinderen veel vaker bij jongens wordt gesteld, trekken de cijfers bij volwassenen nagenoeg gelijk. Dit wijst op een eerdere onderdiagnostiek bij vrouwen; zij uiten symptomen vaker ‘naar binnen’ (internaliserend), zoals via depressieve gevoelens, terwijl mannen vaker ‘naar buiten’ gericht (externaliserend) of fysiek druk gedrag vertonen.
ADHD verdwijnt niet zomaar bij het ouder worden. Ongeveer 30% van de mensen neemt het volledige pakket aan symptomen mee naar de volwassenheid, en ruim de helft blijft hinder ondervinden van één of meerdere specifieke kenmerken. Voor volwassenen betekent dit dat de uitdagingen vaak verschuiven van fysieke beweeglijkheid naar concentratieproblemen en een constante innerlijke onrust.
Veel voorkomende problemen bij personen met AD(H)D:
/ Vergeetachtigheid
/ Moeite met planning op lange termijn
/ Vlug afgeleid
/ Te veel taken opnemen en niet afmaken
/ Slechte tijd-structuruatie
/ Vaak op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen
/ Nood hebben aan spanning
/ Temperamentvol gedrag
/ Stemmingswisselingen
/ Problemen met sociaal contact
/ Impulsieve beslissingen nemen
/ Studies niet afmaken
/ Vaak van job veranderen
/ Problemen met geldbeheer
/ Slaapproblemen
/ Relatieproblemen
/ Laag zelfbeeld en onzekerheid
Veel voorkomende bijkomende stoornissen bij personen met AD(H)D
/ Gedragsstoornissen (bv. agressie)
/ Angst- en stemmingsstoornissen
/ Motorische onhandigheid (fijne en/of grove motoriek)
/ Leerstoornissen
/ Taal- spraakstoornissen op jonge leeftijd
/ Autisme en verwante stoornissen
Het is uiteraard niet zo dat als je ADHD hebt, je automatisch al deze problemen hebt. Maar de kans om ze te ontwikkelen ligt wel wat hoger bij mensen bij ADHD. Naast rekening te houden met mogelijke zwaktes en problemen, is het ook belangrijk je je sterke kanten te leren kennen en benutten.



